دیوان حافظ غزل 185 - نسخه کامل

نقدها را بُوَد آیا که عَیاری گیرند؟ / تا همه صومعه داران پیِ کاری گیرند مصلحت دیدِ من آن است که یاران همه کار / بِگُذارَند و خَمِ طُرِّهٔ یاری گیرند خوش گرفتند حریفان سرِ زلفِ ساقی / گر فَلَکْشان بِگُذارَد که قراری گیرند قوَّتِ بازویِ پرهیز به خوبان مفروش / که در این خیل حِصاری به سواری گیرند یا رَب این بَچِّ