کوه به کوه نمی رسد ولی آدم به آدم می رسد (داستانی دلنشین و آموزنده)
در دامنه دو کوه بلند، دو آبادی به نام های «بالاکوه» و «پایین کوه» وجود داشتند. چشمه ای پرآب و خنک از دل کوه می جوشید و از آبادی بالاکوه می گذشت و به پایین کوه می رسید و زمین های هر دو آبادی را سیراب می کرد. روزی ارباب بالاکوه تصمیم گرفت زمین های پایین کوه را صاحب شود. او به اهالی بالاکوه گفت: «چشمه آب در آباد




پیام جدید از پشتیبان


























