معجز عشق، غزلی از حسین منزوی

چشماتو وا کن که سحر، تو چشم تو بیدار بشه صدام بزن که از صدات، باغ دلم باهار بشه اون که می خواد میون ما ــ من و تو ــ دیوار بکشه دلم می گه نفرینش کنم ، به درد من دچار بشه بارون سنگم که بیاد، بر نمی گردم از تو من از این که بدتر نمی شه، هر چی می شه بذار بشه یه دل نه صد دل چیزی نیست، وقتی تماشات می کنم می گم ت