خنده برای آبهای شما

برای شعــر گفتنـم ، تو بهترین بهــانه ای دلیــل مــاندگاری ، هــر غــزل و ترانه ای بخوان به لحن عاشقی ، دلم گرفته از غمی غمــم ز دل نمی رود ، مگر به عاشقانه ای بیا به خانه ی دلم ، که غرق بی پناهی ام دلم پر از امید کن ، به جلوه ی شبانه ای درون خلوت دلم ، ببین جوان و پر تپش میان سینه می وزد ، طنین عاشقانه ای