آهنگ تصنیف آتش دل از محمد معتمدی | آلبوم ایران: سرود کلاسیک

در دل آتشِ غمِ رُخَت تا که خانه کرد دیده، سیل خون به دامنم بس روانه کرد آفتابِ عمر من فرو رفت و ماهم از اُفق چرا سَر بُرون نکرد هیچ صبح دم نشد فَلَک، چون شفق ز خون دل مرا لاله گون نکرد زِ روی مَهت جانا پرده برگشا در آسمان مه را مُنفعل نما به ماه رویت سوگند که دل به مِهرت پایبند به طره ات