دیوان حافظ غزل 471 - نسخه کامل

ز دلبرم که رساند نوازش قلمی / کجاست پیک صبا گر همی کند کرمی قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق / چو شبنمی است که بر بحر می کشد رقمی بیا که خرقه من گر چه رهن میکده هاست / ز مال وقف نبینی به نام من درمی حدیث چون و چرا درد سر دهد ای دل / پیاله گیر و بیاسا ز عمر خویش دمی طبیب راه نشین درد عشق نشناسد / برو به دست کن