دیوان حافظ غزل 6 - نسخه کامل
به ملازمانِ سلطان، که رساند این دعا را؟ / که به شُکرِ پادشاهی، زِ نظر مَران گدا را ز رقیبِ دیوسیرت، به خدای خود پناهم / مَگَر آن شهابِ ثاقب مددی دهد، خدا را! مُژِه یِ سیاهتَ ارْ کرد به خونِ ما اشارت، / ز فریبِ او بیندیش و غلط مکن، نگارا دلِ عالمی بِسوزی چُو عِذار بَرفُروزی / تو از این چه سود داری، که نمی کنی




پیام جدید از پشتیبان









































