«ذرات آشوب»، یک جشن بصری یا یک ضد روایت تاریخی؟

با اون شروع غافلگیرکننده همه منتظر یه حماسهٔ نفس‌گیر بودیم. اما وسطش، انگار کارگردان عاشق نور و رنگ شده بود و قصه رو گم کرد!

توی جدیدترین ویدیوی کانال، بدون تعارف رفتم سراغ نمایش «ذرات آشوب» به کارگردانی ابراهیم پشت‌کوهی:
طراحی صحنه و نور نفس‌گیر
موسیقی زنده جنوب؛ یه نقطه قوت که گاهی بلندتر از حرف‌هاست
ازدحام شخصیت‌ها از یاشار نادری و خیام حسینی تا رومینا نیک‌اندیش و مهتاب احمدی هیچ‌کدوم عمق نمی‌گیرن
ریتم نامتوازن: شروع موشکی، میانه درجا
پایان‌بندی هوشمندانه که اسم نمایش رو معنا می‌کنه

به نظر من، «ذرات آشوب» ارزش دیدن داره... برای تجربه حسی. اما اگه دنبال یه روایت کلاسیکِ محکم هستی، شاید ناامید بشی.

چه نظری داری؟ تئاتری که قهرمانش جمع باشه، می‌تونه توی دلت جا باز کنه؟ برام توی کامنت بنویس.

#‌نقد_فیلم #‌مهدی_صالحی_منتقد_سینما #‌نقد_با_زیر_شلواری #‌نقد_تئاتر #‌ذرات_آشوب #‌نمایش_ذرات_آشوب #‌ابراهیم_پشت_کوهی #‌تئاتر_ذرات_آشوب #‌تئاتر_هرمزگان #‌تیوال_ذرات_آشوب