زندگی در خانه جنگلی صد ساله متروکه – قسمت دوم

در سفر سال گذشته‌ام به منطقه دریای سیاه، تصمیم گرفتم دوباره به خانه‌ی صدساله و متروکه‌ای بروم که قبلاً کشف کرده بودم. بعد از مدتی توانستم صاحب اصلی آن را پیدا کنم و یک روز را با او گذراندم. صحبت‌هایش را ضبط کردم و دوباره میهمان آن خانه شدم.
این خانه قدیمی در منطقه‌ای دورافتاده به نام «مزرا» ساخته شده بود، جایی دور از روستا که برای سکونت کشاورزان و دامداران طراحی شده بود. هنگام ساخت آن، مردم می‌پرسیدند: «چرا باید خانه‌ای این‌قدر دور ساخت؟» اما سازنده پاسخ جالبی داد: «روزی ممکن است کسی به این مکان نیاز پیدا کند، و داشتن خانه‌ای اینجا ضرری ندارد.»
در زمان اشغال روس‌ها در منطقه دریای سیاه، این خانه پناهگاهی برای اهالی روستا بود و امروز نیز برای من پناهی شد. فضای آنجا واقعاً شگفت‌انگیز بود. خوشحالم که این داستان را شنیدم و شبی را در آن خانه گذراندم. در میان باران شدید و صدای مهیب رعد و برق خوابیدم، و حس می‌کردم خانه در حال لرزیدن است.
صبح که بیدار شدم، بسیاری از بستر رودخانه‌ها گسترش یافته بودند و رانش زمین رخ داده بود. این پایان سفری پر از خاطره در آن خانه بود؛ سفری که تاریخ و روح آن مکان، عمیقاً بر من تأثیر گذاشت.