تصنیف شب ستاره کش همایون شجریان

تصنیف شب ستاره کش همایون شجریان چرا به باغ شاخه ای گلی به سر نمی زند چه شد که در بهار ما پرنده پر نمی زند چه وحشت است راه را که کس بر آن نمی رود چرا کسی چراغ جان به رهگذر نمی زند نشاط عشق رفت و در برین سرای بسته شد کنون به غیر غم کسی دگر به در نمی زند شب ستاره کش همی نشسته روی سینه ام به لب رسیده جان ولی دم س