رکضت اطویریج سفر پیاده روی سوی کربلا

تو دلم همیشه هستی، پیش روم اگه نباشی عاشقت که میشه باشم، آرزوم که میشه باشی دوری و ازم جدایی ولی، کنج دل یه جایی داری مثل نبضی تو وجودم، که میزنی و بی صدایی شبا وقتی تو تنهایی پریشونه سراغتو میگیره این دل دیوونه جواب خستگی هام تویی درمونم خودت نیستی هنوزم از تو میخونم تو فکر داشتنت مثه خود مجنونم امید آخرم