میلاد قهاری هوا مشته سیو ابره خوانه اِنگار بباره|اجرای دلی مازندرانی

اجرای دلی هوا مشته سیو ابره خوانه اِنگار بباره (آسمان پر از ابرهای سیاه ست انگار می خواهد ببارد) ببار وارش که تش دارنه ته اّبرهارِ بلاره (ببار باران که دل ابرهایت هم گرفته) صحراها و دشت ندنه حال دل تک تنهاره (صحرا و دشت برای دل تنها و غمگین لذتی ندارد) شو که بونه تا صواحی دلِ تنگم بیداره (شب که میشود