وای مرده مثل زنها آرایش کرده

مثل کودکی که با بی اعتنایی به سیبی نگاه می کند به آسمان خیره مانده ام آسمانی که بین طلوع و غروبش حتی سنجاقکی پوست نمی اندازد آسمانی که روزش نیمی خورشید و نیمی زخم است و شبش نیمی اضطراب و نیمی ماه