دیوان حافظ غزل 178 - نسخه کامل

هر که شد مَحرمِ دل در حرمِ یار بِمانْد / وان که این کار ندانست در انکار بِمانْد اگر از پرده برون شد دلِ من عیب مکن / شُکرِ ایزد که نه در پردهٔ پندار بِمانْد صوفیان واسِتَدَنْد از گروِ مِی همه رَخْت / دلقِ ما بود که در خانهٔ خَمّار بِمانْد محتسب شیخ شد و فِسقِ خود از یاد بِبُرد / قصّهٔ ماست که در هر سرِ بازار