پیام جدید از پشتیبانسخن نگو باران - شعر از آرمان پرناک
کنارِ پنجره از “کِی؟” سخن نگو باران ! ” چه شد چه شد؟ نکند وی …” | سخن نگو باران ! غرورِ پنجره را پیشِ چشمِ ما نشکن برای شیشه ی بی مِی سخن نگو باران ! بگو غروبِ نفسگیرِ جمعه نیست کنون از انتظار و دعا هِی سخن نگو باران ! صدای سازِ غم انگیزِ خانه می آید بساز و بیشتر از نِی سخن نگو باران ! همان که رفت، همان ک
مرتبط
