بدبخت ضایعش کرد

پر از گلایه و دردم ، پر ازپریشانی پر از نوشتن شعری که تو نمی خوانی  دلم گرفته از این غصه های از سر هیچ دلم گرفته از این بغض های طوفانی  از آن صدای زمخت و غریب تلوزیون از این سکوت غم انگیز و تلخ و طولانی  دلم گرفته از این حرفهای تکراری از این به من چه برو بی خیال خود دانی از اینکه می رسی از راه و می روی ناگاه