پیام جدید از پشتیباندیوان حافظ غزل 25 - نسخه کامل
شکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مست / صَلایِ سرخوشی، ای صوفیانِ باده پرست اساسِ توبه که در محکمی چو سنگ نُمود / ببین که جامِ زُجاجی چه طُرفه اش بشکست بیار باده که در بارگاهِ استغنا / چه پاسبان و چه سلطان، چه هوشیار و چه مست از این رِباط دو در، چون ضرورت است رَحیل / رِواق و طاقِ معیشت، چه سربلند و چه پست مقام عیش
