آهنگ آفرینش از محمد معتمدی | آلبوم حالا که می روی

آخر که خواست از او ما را بیافریند آدم بیافریند هوا بیافریند خود آفرید و خود نیز بر خویش آفرین گفت میخواست هر چه خوبی است یکجا بیافریند خود آفرید و آن گاه از خویش راند ما را تا بلکه بر زمین هم غوغا بیافریند از خویش راند ما را آنگاه خواند از نو خوش داشت آدمی را شیدا بیافریند شیدا بیافریند