دیوان حافظ غزل 210 - نسخه کامل

دوش در حلقهٔ ما قصّهٔ گیسویِ تو بود / تا دلِ شب سخن از سلسلهٔ مویِ تو بود دل که از ناوَکِ مژگانِ تو در خون می گشت / باز مشتاقِ کمان خانهٔ ابرویِ تو بود هم عَفَاالله صبا کز تو پیامی می داد / ور نه در کس نرسیدیم که از کویِ تو بود عالَم از شور و شرِ عشق خبر هیچ نداشت / فتنه انگیزِ جهان غمزهٔ جادویِ تو بود منِ سر