آهنگ ساز و آواز شور از محمدرضا شجریان | آلبوم یاد ایام

دوش می آمد و رخساره برافروخته بود دوش می آمد و رخساره برافروخته بود تا کجا باز دل غمزده ای سوخته بود رسم عاشق کُشی و شیوه شهرآشوبی جامه ای بود که بر قامت او دوخته بود، ای یار گر چه می گفت که زارَت بِکُشم می دیدم که نهانش نظری با من دلسوخته بود جان عشاق سپندِ رخِ خود می دانست جان عشاق