آهنگ دو کبوتر از ویگن | آلبوم دو کبوتر

روزی من وتو ای جان ، همچون کبوترها سرنهادیم با هم ، در بستر پرها پرگشاده همره مرغان خوش آواز گه به کوهستان و گه به صحرا در پرواز جلوه زندگی را ،در چشم هم میدیدیم چون به شب میرسیدیم ، کنار هم میآرمیدیم تا نسیمی میوزید ، آشیانه می لرزید ما زبیم جان خود ، بر سر هم پر میکشیدیم اکنون از هم رو گردان