شعری برای دل عاشق
شعری برای دله عاشق عشقْ کُشت دل را او جانم را به من بخشید مرا در خاکِ غم افکند، گلِ ایمان ز من رویید کمی از خویش میکاهم،تو را در خویش پیدا کرد که هرچه از خودم کم شد، تو را در جانم فزون گردید دلم را شمع کردم من، میانِ شامِ بی فردا که شاید نورِ چشمانت، شبِ تاریکِ من باشد به صبر آموختم دل را، که دیدار از ره




پیام جدید از پشتیبان





























