دیوان حافظ غزل 3 - نسخه کامل
اگر آن تُرکِ شیرازی به دست آرَد دلِ ما را / به خال هِندویَش بَخشَم سمرقند و بُخارا را بده ساقی مِیِ باقی که در جَنَّت نخواهی یافت / کنارِ آب رُکن آباد و گُل گَشتِ مُصَلّا را فَغان کاین لولیانِ شوخِ شیرین کارِ شهرآشوب / چنان بردند صبر از دل که تُرکان خوانِ یَغما را ز عشقِ ناتمامِ ما جمالِ یار مُستَغنی است




پیام جدید از پشتیبان










































