استاد شجریان (برای هوشنگ ابتهاج)
. از آن شبی که نامم را برگزیدی، همان شبی که این شعر به آوازِ پدر خوانده می شد، دانه ی مهرت در دلم گذاشتی و امروز می روی پیش آن یار دیرین و یاران همنشین. بدرود عزیزترین🖤 برسان سلام عاشق. فتنه ی چشم تو چندان ره بيداد گرفت كه شكيب دل من دامن فرياد گرفت آن كه آيينه ی صبح و قدح لاله شكست خاك شب در دهن سوسن آزاد




پیام جدید از پشتیبان




































