تو را که دیدم ، راغب

باید یک نفر باشد؛ بدونِ غرور دوستت بدارد آنقدر صمیمی که اگر در مدتِ یک ساعت برای بیستمین بار میخواستی حالش را بپرسی دل دل نکنی فکر نکنی با خودت نگویی که نکند کلافه اش کنم ترسِ از چشمْ افتادن را نداشته باشی! یک نفر که حالِ تو را بلد باشد. یک نفر که بدونِ توضیح بفهمد اینهمه بیقراری دست خودت نیست! یک نفر که غرور