شعر قالی دست باف

آزاد و رها اومدن، با خنده های زیبا تا ما رو باز ببرن، به سرزمین حرف ها اونجا که تار و پودش، فرهنگ و نام ایران آوازه هنرِش، پیچیده است در جهان نقشه رو وا می کنه، رها با شور و احساس نقش ترنج و گلشن، مثل عقیق و الماس آزاد میاد جلو زود، برای چله کشی رو دار قالی ما، عجب تاری می کشی رج به رج، گره گره، با دستای هنرم