آهنگ شبِ تیره از فرهاد مهراد | آلبوم برف

شبی تاریک در دشت تنها صفیر گلوله در جاده تنها نفیر باد در دوردست، نور ستاره ها به خاموشی می گراید شبی تاریک می دانم بیداری و در بستر جوانیت پنهانی اشک هایت را پاک می کنی چقدر عمق چشمان شیرینت را دوست دارم چقدر دوست دارم و می خواهم چشمانت را شب تیره ما را از هم جدا می کند و میان ما دشتی تاریک و هولناک دامن گسترده تو را باور می کنم و همین باور در بارانی از گلوله ها جانم را نجات بخشیده در این نبرد مرگبار خوش حال و آرامم چون میدانم هر چه که مرا پیش آید تو با عشق استقبالم خواهی کرد از مرگ نمی هراسم بارها، بس بسیار با او رو به رو شده ام و اکنون و اکنون نیز گویی برابرم می رقصد و می رقصد تو به انتظارم هستی، همسرم و در بستر جوانیت بیدار برای همینمی دانم که هیچ اتفاقی هیچ اتفاقی برایم نخواهد افتاد و برای همین میدانم که هیچ اتفاقی برایم نخواهد افتاد Тёмная ночь, только пули свистят по степи Только ветер гудит в проводах, тускло звёзды мерцают Тёмная ночь! Ты, любимая, знаю, не спишь И у детской кроватки тайком ты слезу утираешь Как я люблю глубину твоих ласковых глаз Как я хочу к ним прижаться сейчас губами Тёмная ночь разделяет, любимая, нас И тревожная чёрная степь пролегла между нами Верю в тебя, в дорогую подругу мою Эта вера от пули меня тёмной ночью хранила Радостно мне, я спокоен в смертельном бою Знаю, встретишь с любовью меня, что б со мной ни случилось Смерть не страшна — с ней не раз я встречался в степи Вот и теперь надо мною она кружится Ты меня ждёшь и у детской кроватки не спишь И поэтому знаю, со мной ничего не случится И поэтому знаю, со мной ничего не случится