مداحی چقدر نامردن اینجا از حسین ستوده

از ﺧﺮاﺑﻪ دﻳﮕﻪ ﺑﻴﺰارم در و دﻳﻮارﺷﻢ زﺷﺘﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎزارم اﻳﻨﺠﺎ ﻛﻮﭼﻪ و ﺑﺎزارﺷﻢ زﺷﺘﻪ
ﺧﺐ ﺗﻮ ﻣﻴﺪوﻧﻰ ﭼﻘﺪر ﭘﻴﺮاﻫﻦ ﮔﻠﺪارو دوﺳﺖ دارم
ﺗﻮی ﺑﺎزار ﭘﻴﺮﻫﻦ دﻳﺪم وﻟﻰ ﮔﻠﺪارﺷﻢ زﺷﺘﻪ
ﭼﻘﺪر ﻧﺎﻣﺮدن اﻳﻨﺠﺎ
ﻋﺮوﺳﮏ داﺷﺘﻢ و ﻟﻪ ﻛﺮدن اﻳﻨﺠﺎ
ﺑﻬﻢ ﺧﻨﺪﻳﺪن اﻳﻨﺠﺎ
اﻟﻨﮕﻮﻣﻮ ازم دزدﻳﺪن اﻳﻨﺠﺎ
ﻗﺪم ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻢ ﺷﺪم
ﺑﺒﻴﻦ اﻧﮕﺎری ﻛﻪ ﻫﻢ ﺳﻦ ﻋﻤﻪ ام ﺷﺪم
اﺻﻠﺎ ﻛﺠﺎم ﺳﺎﻟﻤﻪ
ﻛﺪوم دﺧﺘﺮ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻋﺼﺎ ﻟﺎزﻣﻪ
ﺑﺎﺑﺎ ﺣﺴﻴﻦ ﺟﺎن ﺣﺴﻴﻦ
ﺟﺎن ﺣﺴﻴﻦ ﺑﺎﺑﺎ ﺣﺴﻴﻦ
اﻳﻦ ﻛﻪ ﭘﻴﺮم ﻛﺮدن آﺧﺮ واﺳﻪ ﻫﻤﺪردی ﻓﻘﻄ ﺧﻮﺑﻪ
ﺗﻮی ﺑﺎزار زﺟﺮ ﻫﻠﻢ داد ﺑﺎز ﻧﻤﺮدم اون وﺳﻄ ﺧﻮﺑﻪ
ﺣﺮف ﺑﺪ ﺗﺎ زد ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﮕﻪ دﺧﺘﺮ ﻧﺪاری ﺗﻮ
ﺑﺎ ﻟﮕﺪ ﻫﻢ زد ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ رو ﻛﻪ دور ﺑﻮدم ازت ﺧﻮﺑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺟﻠﺎدن اﻳﻨﺠﺎ
ﻛﺠﺎ ﺑﻮدی ﻣﻨﻮ دق دادن اﻳﻨﺠﺎ
ﻛﺘﮏ ﺑﺪ ﺧﻮردم اﻳﻨﺠﺎ
اﮔﻪ ﻋﻤﻪ ام ﻧﺒﻮد ﻣﻴﻤﺮدم اﻳﻨﺠﺎ
آخ ﻛﺸﺖ ﻣﻨﻮ زﺟﺮ ﺑﺪ
ﻟﮕﺪ ﻣﻴﺰد ﻟﮕﺪ ﻣﻴﺰد ﻟﮕﺪ ﻫﻰ ﻟﮕﺪ
ﺷﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻟﻜﻨﺘﻢ
ﺟﺎی اﻧﮕﺸﺘﺮش اﻓﺘﺎده رو ﺻﻮرﺗﻢ
ﺑﻴﺎ ﺗﻮ آﻏﻮﺷﻢ ﺑﺎﺑﺎی ﻣﻨﻰ
ﺑﮕﻮ در ﮔﻮﺷﻢ ﺑﺎﺑﺎی ﻣﻨﻰ🕊🖤