دیوان حافظ غزل 117 - نسخه کامل

دل ما به دور رویت ز چمن فَراغ دارد / که چو سرو پایبند است و چو لاله داغ دارد سرِ ما فرونیآید به کمانِ ابروی کَس / که درون گوشه گیران، ز جهان فَراغ دارد ز بنفشه تاب دارم که ز زلفِ او زند دم / تو سیاهِ کم بها بین، که چه در دِماغ دارد ! به چمن خرام و بنگر برِ تختِ گل که لاله / به ندیمِ شاه مانَد که به کف ایاغ دا