شهرام شپره ؛ از دل خانه ویران، از ته سفره بی نان نونی برداشتم و دیدم، نام شعرم شده ایران ایر

ترانه باغ الفبای شهرام شب پره واقعاً جالبه. نمی دونم بهش دقت کردین یا نه: شب شعره توی ذهنم، با حروف تازه تازه شب انتخاب واژه، که ترانه مو بسازه مثل پروانه زدم پر، میون باغ الفبا یک به یک دوره کردم، از الف تا همزه و یا بین حرفای صدادار، داد زد آی کلاه دار منو بردار با ی و ر، بنویس دوباره از یار ای یار ای یا