دیوان حافظ غزل 359 - نسخه کامل
خرم آن روز کز این منزل ویران بروم / راحت جان طلبم و از پی جانان بروم گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب / من به بوی سر آن زلف پریشان بروم دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت / رخت بربندم و تا مُلک سلیمان بروم چون صبا با تن بیمار و دل بی طاقت / به هواداری آن سرو خرامان بروم در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت / با د




پیام جدید از پشتیبان




























