دیوان حافظ غزل 359 - نسخه کامل

خرم آن روز کز این منزل ویران بروم / راحت جان طلبم و از پی جانان بروم
گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب / من به بوی سر آن زلف پریشان بروم
دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت / رخت بربندم و تا مُلک سلیمان بروم
چون صبا با تن بیمار و دل بی‌طاقت / به هواداری آن سرو خرامان بروم
در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت / با دل زخم‌کش و دیدهٔ گریان بروم
نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی / تا در میکده شادان و غزل‌خوان بروم
به هواداری او ذره صفت رقص کنان / تا لب چشمه‌ی خورشید درخشان بروم
تازیان را غم احوال گران‌باران نیست / پارسایان مددی تا خوش و آسان بروم
ور چو حافظ ز بیابان نبرم ره بیرون / همره کوکبهٔ آصف دوران بروم

#‌حافظ #‌ادبیات #‌ادبیات_فارسی #‌فارسی #‌فرهنگ #‌فرهنگ_و_هنر #‌شعر #‌غزل #‌قصیده #‌دیوان_حافظ #‌موسیقی #‌عشق #‌عرفان #‌شکّرشکن #‌شاعر #‌قند_پارسی #‌زبان #‌هنر