دیوان حافظ غزل 451 - نسخه کامل

خوش کرد یاوری فلکت روز داوری / تا شکر چون کنی و چه شکرانه آوری آن کس که اوفتاد خدایش گرفت دست / گو بر تو باد تا غم افتادگان خوری در کوی عشق شوکت شاهی نمی خرند / اقرار بندگی کن و اظهار چاکری ساقی به مژدگانی عیش از درم درآی / تا یک دم از دلم غم دنیا به دربری در شاهراه جاه و بزرگی خطر بسیست / آن به کز این گریوه