دیوان حافظ غزل 94 - نسخه کامل

زان یارِ دل نوازم، شُکری است با شکایت / گر نکته دانِ عشقی، بشنو تو این حکایت بی مزد بود و مِنَّت، هر خدمتی که کردم / یا رب مباد کس را، مخدومِ بی عنایت رندانِ تشنه لب را، آبی نمی دهد کس / گویی ولی شناسان، رفتند از این ولایت در زلفِ چون کمندش، ای دل مپیچ کآنجا / سرها بریده بینی، بی جرم و بی جنایت چشمت به غمزه م