دیوان حافظ غزل 283 - نسخه کامل

سحر ز هاتفِ غیبم رسید مژده به گوش / که دورِ شاه شجاع است، مِی دلیر بنوش شد آن که اهلِ نظر بر کناره می رفتند / هزار گونه سخن در دهان و لب خاموش به صوتِ چنگ بگوییم آن حکایت ها / که از نهفتنِ آن دیگِ سینه می زد جوش شرابِ خانگیِ ترسِ محتسب خورده / به رویِ یار بنوشیم و بانگِ نوشانوش ز کویِ میکده دوشش به دوش می بُر