پیام جدید از پشتیباندیوان حافظ غزل 47 - نسخه کامل
به کویِ میکده هر سالِکی که رَه دانست / دری دگر زدن اندیشهٔ تَبَه دانست زمانه افسر رندی نداد جز به کسی / که سرفرازیِ عالَم در این کُلَه دانست بر آستانهٔ میخانه هر که یافت رَهی / ز فیضِ جامِ مِی اَسرار خانقَه دانست هر آن که رازِ دو عالم ز خطِ ساغَر خواند / رُموزِ جامِ جم از نقشِ خاکِ ره دانست ورایِ طاعتِ دیوانگ
