مرگ در زندگی شعری از محمد خوش بین

هی نفس کم می کنم در این شب بی انتها هی خودم را می کشم در خاطراتت بی صدا در خیالم با تو بودن باز باور می شود ماه هم پیشت حسودی کرده کمتر می شود بعد من آیا کسی در کوچه هایت پرسه زد ؟ مثل من دیوانه وار اسمت به لب ها غنچه زد ؟ من که بعد از تو به هر سو بی هدف سر می زنم با خیالت زنده ام با درد تو پر می زنم باز