دیوان حافظ غزل 33 - نسخه کامل

خلوت گُزیده را به تماشا چه حاجت است / چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است جانا به حاجتی که تو را هست با خدا / کآخِر دمی بپرس که ما را چه حاجت است ای پادشاهِ حُسن خدا را بسوختیم / آخِر سؤال کن که گدا را چه حاجت است اربابِ حاجتیم و زبانِ سؤال نیست / در حضرتِ کریم، تمنا چه حاجت است محتاج قِصه نیست گَرَت قصدِ خو