دیوان حافظ غزل 246 - نسخه کامل

عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار / ساقی به رویِ شاه ببین ماه و مِی بیار دل برگرفته بودم از ایّام گُل، ولی / کاری بِکَرد همّت پاکانِ روزه دار دل در جهان مَبَند و به مستی سؤال کن / از فیض جام و قصهٔ جمشیدِ کامگار جز نقدِ جان به دست ندارم شراب کو؟ / کان نیز بر کرشمهٔ ساقی کُنم نثار خوش دولتیست خرّم و خوش خس