ساعتی پیش، گُلِ ذکرِ علی (ع) بر لب || بود مست شد هر که نفس های مرا بو کرده

امشب سکوتِ می، خبری مست می برَد امشب کسی به کار خدا دست می برَد نبض مکبّران، اجل آهنگ می زند امشب کسی به آینه ها سنگ می زند افکنده اند در رهِ سیلاب، عیش را ضجه زنند، ضجه... بزرگ قریش را صدچشمه، خون، به حجلۀ دل می کشد چرا شب بی خیال فاجعه کِل می کشد چرا بی خواب عدل، بستر خون را پسند کرد زخم شهید را همه جا