غزل زیبایی از استاد شهریار و دکلمه عالی

شعری زیبا از استاد شهریار مست آمدم ای پیر که مستانه بمیرم مستـــانه در این گوشه ی میخانه بمیرم درویشم و بگذار قلندر منشانه کاکل همه و نافشان به سر شانه بمیرم ک میخانه به دور سر من چرخد و اینم پیمان که به چرخیدن پیمانه بمیرم من بلبل عشاق به دامی نشوم رام در دام تو هم بی طمع دانه بمیرم شمعی و طواف حرمی بود ک