♦️گدای کوی کریمیم، نان بهانه ی ماست…

تابوت تیر خورده و یک قبر بی حرم
این هم جزای آن همه آقایی و کرم

وقتی به بال دل به بقیع تو می‌پرم
دنیا خراب می‌شود انگار بر سرم

حتی نوادگان تو صاحب حرم شدند
منسوب بر توأند و چنین محترم شدند

گفتم بقیع خون به دل واژه‌ها شده
پر زد کبوتری و چه خاکی به پا شده

از غصه‌هات پشت رباعی دو تا شده
روح از تن غزل به گمانم جدا شده