دیوان حافظ غزل 249 - نسخه کامل

ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار / بِبَر اندوهِ دل و مژدهٔ دلدار بیار نکته ای روح فَزا از دهنِ دوست بگو / نامه ای خوش خبر از عالَمِ اسرار بیار تا مُعَطَّر کُنَم از لطفِ نسیمِ تو مَشام / شِمِّه ای از نَفَحاتِ نفسِ یار بیار به وفایِ تو که خاکِ رَهِ آن یارِ عزیز / بی غباری که پدید آید از اغیار بیار گَردی از