دیوان حافظ غزل 322 - نسخه کامل

خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم / به صورتِ تو نگاری ندیدم و نشنیدم اگر چه در طلبت هم عِنانِ باد شِمالم / به گَردِ سروِ خرامانِ قامتت نرسیدم امید در شبِ زلفت به روزِ عمر نبستم / طمع به دورِ دهانت ز کامِ دل بِبُریدم به شوق چشمهٔ نوشت چه قطره ها که فشاندم / ز لَعلِ باده فروشت چه عشوه ها که خریدم ز غمزه بر دل