دیوان حافظ غزل 350 - نسخه کامل

به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم / بهار توبه شکن می رسد چه چاره کنم سخن درست بگویم نمی توانم دید / که می خورند حریفان و من نظاره کنم چو غنچه با لب خندان به یاد مجلس شاه / پیاله گیرم و از شوق جامه پاره کنم به دور لاله دماغ مرا علاج کنید / گر از میانه بزم طرب کناره کنم ز روی دوست مرا چون گل مراد شکفت / حواله سر