دیوان حافظ غزل 429 - نسخه کامل

ساقی بیا که شد قدح لاله پر ز می / طامات تا به چند و خرافات تا به کی بگذر ز کبر و ناز که دیده ست روزگار / چین قبای قیصر و طرف کلاه کی هشیار شو که مرغ چمن مست گشت هان / بیدار شو که خواب عدم در پی است هی خوش نازکانه می چمی ای شاخ نوبهار / کآشفتگی مبادت از آشوب باد دی بر مهر چرخ و شیوه او اعتماد نیست / ای وای بر