غزل خوانی ناب و لطیف از جهان ملک خاتون بانوی شاعر

دلبرا تا کی مرا داری ز وصل خود جدا رحمتی کن بر من دلخسته از بهر خدا نیک زارم در غم عشقت به تاریکی هجر از من مسکین پیامی بر به یارم ای صبا با دلارامم بگو تا کی جفا بر من کنی بی وفا یارا ستم بر ما چرا داری روا بر امید آنکه بر حال من اندازی نظر بر سر کویت مقیمم روز و شب همچون گدا من گدای کوی تو گشتم به بوی ل