دیوان حافظ غزل 264 - نسخه کامل

خیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک انداز / پیشتر زان که شَوَد کاسهٔ سَر خاک انداز عاقبت منزلِ ما وادیِ خاموشان است / حالیا غُلغُله در گنبدِ افلاک انداز چشمِ آلوده نظر، از رخِ جانان دور است / بر رخِ او نظر از آینهٔ پاک انداز به سرِ سبزِ تو ای سرو که گر خاک شَوَم / ناز از سَر بِنِه و سایه بر این خاک انداز دلِ ما را