دیوان حافظ غزل 362 - نسخه کامل

دیدار شد میسر و بوس و کنار هم / از بخت شکر دارم و از روزگار هم زاهد برو که طالع اگر طالع من است / جامم به دست باشد و زلف نگار هم ما عیب کس به مستی و رندی نمی کنیم / لعل بتان خوش است و می خوشگوار هم ای دل بشارتی دهمت محتسب نماند / و از می جهان پر است و بت میگسار هم خاطر به دست تفرقه دادن نه زیرکیست / مجموعه ای