دکلمه ای ناب از غزلی زیبا از فخرالدین عراقی عارف قرن هفتم

غزل خوانی زیبا از فخرالدین عراقی ای به تو زنده جسم و جان، مونس جان کیستی؟ شیفتهٔ تو انس و جان، انس روان کیستی؟ مهر ز من گسسته ای، با دگری نشسته ای رنج ز من شکسته ای، راحت جان کیستی؟ چونکه ز من جدا نه ای، چیست که آشنا نه ای؟ یک دم از آن ما نه ای، آخر از آن کیستی؟ نز تو به من رسد اثر، نی به رخت کنم نظر