برق نگاهت شعری زیبا از محمد خوش بین

دو چشمان سیاهت برق دارد ولی با رشته ی من فرق دارد که من زخمی عشقم می هراسیم خم گردابه ی عشق غرق دارد عطش دارم ز دردم با تو گویم نشسته بغض تلخی در گلوبم کدامین درد را فریاد باشم که در من هست بیش از تار مویم در آغوشت بگیرم سرد سردم که دور از تو شبیه برگ زردم شراب از بوسه هایت بر لبم ریز خرابم کن که من دنی